☆ ★ ☆ Þ ë ⓝ G ü ¦ N ☆ ★ ☆: March, 2007

March 19

กูอยากร้องไห้ อยากร้อง (แต่ไม่ต้องอยากแล้วแหละ เพราะร้องอยู่)

พวกเมิงเคยเห็นกูเป็นเพื่อนพวกเมิงบ้างมั้ย

ทำไรกันเคยคิดถึงกูกันบ้างรึป่าว

เคยคิดไหมว่ากู ก็เป็นเพื่อนพวกเมิง

กูทำไรผิด ถึงต้องทำกับกูอย่างนี้

กูขอโทษแล้วกัน

อารมณ์ตอนนี้ กูไม่อยากมีเพื่อนเลย

กูอยากอยู่ด้วยตัวของตัวเอง

ทำไมคนเราเกิดมาต้องพึ่งพากันว่ะ

ทำไมทำไรด้วยตัวเองคนเดียวไม่ได้ กูอยากทำได้

เพราะกูจะได้ไม่ต้องมานั่งเจอกับสถานการณ์แบบนี้บ่อยๆ

มันเป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายสำหรับกูมาก

แล้วกูก็เกลียดสถานการณ์แบบนี้ แต่กูก็ต้องเจอกับมันอยู่เรื่อย

ทำไมไม่มีใครรักกูเลยว๊ะ

กูแม่งน่าสมเพชว่ะ

เล่าไปก็น่าอายเนอะ

คนมันไม่มีเพื่อนคบ

ใครรู้อายเค้าตายเลย

แต่ก็เอาเหอะมันเป็นเรื่องจิง

วันนี้กูกลั้นไม่ไหวจิงๆ

นั่งร้องไห้แม่งบนแท๊กซี่อ่ะ

มันไม่ไหวจิงๆ

บิ้น เมื่อไหร่เมิงจะกลับมา กูคิดถึงเมิงไม่ไหวแล้ว

กูจะอยู่ไม่ได้แล้วนะ

กูเหนื่อยอ่ะ กูไม่รู้จะทำไงแล้วอ่ะ

สุดท้ายคนที่ปลอบกูและรักกูมากที่สุดก็คือ แม่ กู

รักแม่ว่ะ

March 05

เฮ้อ ใกล้แล้วสิ ใกล้แล้วสิ

ที่กูต้องอยู่คนเดียว

มันเป็นเพราะ ป้าบิ้น จะต้องไป work&travel แล้ว

มันคงเป็นช่วงเวลาที่กูไม่มีใครสุดๆแน่ๆ

เพราะเพื่อนที่อยู่ใกล้กูที่สุด เข้าใจกูที่สุด อยู่กะกูได้ที่สุด

ต้องห่างกะกู ไกลเกินไป

แล้วกูจะอยู่ได้ยังงัย ???

กูเริ่มรู้สึกเครียดซะแล้วสิ -- ใจหายว่ะ "__"

3 เดือนต่อจากนี้ จะเป็นอย่างไร ...

love u my friend

อยู่คนเดียวอีกแล้วเรา โลกมันช่างเงียบเหงาเหลือเกิน **